مردمصور
بازهم تاخیر(امتحانات...)
ری برادبری، نویسندهی سرشناس آمریکایی آثار فانتزی(علمی-تخیلی) و خالق فارنهایت 451 در 91 سالگی درگذشت(دوشنبه 22خرداد).
«البته كه هنوز غم و حسرت (نوستالژي) بچگيهايم را دارم! همچه كه شروع به بزرگشدن كردي با مسايلي روبهرو ميشوي كه از عهدهشان برنميآيي... به بچههاي اين دنيا مديونم. چون كه خودم هرگز بزرگ نشدهام، كتابهايم خود به خود تعدادي براي بچههاست.»
«نخست اینکه من علمی-تخیلینویس نیستم. تنها کتاب علمی-تخیلی من فارنهایت ۴۵۱ است. علمی-تخیلی توصیف واقعیت است و خیالپردازی شرحی خیالپردازانه. از این روست که تاریخچهٔ مریخ علمی-تخیلی نیست، خیالپردازی است. معلوم است که ممکن نیست چنان اتفاقاتی روی دهد. به همین دلیل است که اثری ماندگار خواهد بود، چون همانند اساطیر یونان است و اسطورهها مانا هستند.»
«... يك علت نويسنده شدنم آن بود كه از نوميدي و تلخي و اندوه دنياي واقعي به درون اميدي بگريزم كه با تخيلام ميتوانستم بيافرينم...»
«هرچه در زندگي بودهام، حاصل آن چيزي است كه در 12 يا 13 سالگي بودم... در نهايت، پيرمردي هستم كه هنوز و همچنان كودكي در درون خود دارد!اگر در 12 سالگي كتاب هاي تارزان را از من مي گرفتند، مي مُردم!»
بخش هایی از کتاب ذن درهنرنویسندگی ری برادبری:
«در بین ما کیست که یک دوست عزیزش را سرطان از او نگرفته باشد؟ کدام خانوادهای است که درش خویشاوندی در تصادف اتومبیل از بین نرفته و یا تا ابد ناقص نشده باشد؟...
اگر به شیوهی خلاق جلو این امر نایستیم، فهرست خرد کننده و بیانتهاست...
این
یعنی نوشتن به عنوان درمان.البته نه درمان کامل.آدم هرگز غم و رنج بستری
بودن پدر و مادری در بیمارستان و یا در گذشت نازنینترین موجود زندگیاش را
نمی تواند فراموش کند...
می خواهم بگویم که هنگامی که مرگ دست و بال دیگران را میکند و دلسردشان میکند،تو باید از جا بجهی و تخته پرش را نصب کنی و با سر در کار نوشتن شیرجه بروی.»
وی تا کنون ۳۰ کتاب و بیش از ۶۰۰ داستان کوتاه نوشتهاست. او از جمله نخستین کسانی است که جایزه استاد بزرگ را که انجمن نویسندگان علمیتخیلی آمریکا به پاس یک عمر فعالیت موفقیتآمیز در زمینه داستان نویسی علمی-تخیلی اعطا میکرد، به دست آورد.
پ.ن:وقتی یکی از نویسنده های این ژانر تخیلی(عملی-تخیلی/فانتزی و...زیرمجموعه هاش) ازاین دنیامیرن اعصاب این مدیروبلاگ بدجوربهم می ریزه :(
جایی شاید برای نسل بعدی نویسندگان...